Του Ευκλείδη Τσακαλώτου

Δευτέρα 23/1: αδυναμία στην τηλεόραση

Τετάρτη 25/1: οι αναγκαίες αναγνώσεις

Βέβαια πάντα υπάρχει η προσδοκία της Μέρκελ ότι θα ξεπεράσουμε, κάπως, τα κύματα της κρίσης και θα φτάσουμε στα ήρεμα νερά του νέου περιοριστικού δημοσιονομικού πλαισίου που θα υιοθετήσουν οι χώρες οικειοθελώς. Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, που λένε. Και αν καταρρεύσει το ευρώ, όπως μας θυμίζει ο Soros, δε θα πάνε όλα χαμένα. Οι πιο πλούσιοι Έλληνες, που έχουν ήδη βγάλει τα λεφτά τους έξω, θα μπορέσουν να τα επιστρέψουν για να αγοράσουν δραχμές, και, με το (νέο) υποτιμημένο νόμισμα, να ξεπληρώσουν τα χρέη τους στην εφορία. Ποιος λέει ότι η επιστροφή στη δραχμή δεν αποτελεί πατριωτική λύση;

Πηγή: Αυγή

Ακολουθεί αυτούσια η ερώτηση της βουλευτού

«Ειλικρινά αναρωτιέμαι πως δεν έχει περιέλθει σε γνώση σας, από τα αρμόδια όργανα και υπηρεσίες, η καινούρια «μάστιγα» καταπάτησης κάθε Νόμου, αλλά και κοινής λογικής, αν και η όλη απαράδεκτη κατάσταση επικρατεί, υπό το φως του ήλιου, στην καρδιά της Αθήνας – και όχι μόνον!
Αναφέρομαι στο φαινόμενο να κυκλοφορούν πάνω στα πεζοδρόμια, μέσα στις λεωφόρους ταχείας και πυκνής κυκλοφορίας, ανάμεσα από πεζούς, αλλά και κινούμενα αυτοκίνητα, διάφοροι αλλοδαποί Ασιατικής καταγωγής με σιδερένια καροτσάκια, τύπου σούπερ μάρκετ, στα οποία μεταφέρουν ασύδοτοι επικίνδυνα, για τη σωματική ακεραιότητα και των ιδίων, αλλά και για όλους μας, φορτία.
Πρόκειται για μία μορφή κλοπής και παραεμπορίου, διότι τα άτομα αυτά καθοδηγούμενα από μαφίες παράνομης ανακύκλωσης χαλκού και σιδήρου, τα οποία τα έχω κατ’ επανάληψη παρακολουθήσει από δημοσιογραφική και φωτογραφική περιέργεια, κινούνται πάντα με κατεύθυνση προς την Ομόνοια.
Το απαράδεκτο είναι ότι:
α) Κλέβουν από τους μπλε κάδους των Δήμων ό,τι ο ευαίσθητος οικολογικά πολίτης τοποθετεί π.χ αλουμίνια, μπουκάλια κτλ
β) Περνάνε φορτωμένοι, με την παράνομη και επικίνδυνη πραμάτεια τους, μπροστά από τη Βουλή των Ελλήνων, από το Υπουργείο Οικονομικών και κυρίως μπροστά από την Τροχαία, την Αστυνομία και τη Δημοτική Αστυνομία. Και δεν τους ελέγχει κανείς.

Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:
1) Tι περιμένουμε για να σώσουμε αυτή τη ρημάδα την πόλη και το κέντρο της; Nα προκληθεί, που θα προκληθεί σίγουρα, ατύχημα π.χ. στη Βασιλίσσης Σοφίας και στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας και να μας κράξει το σύμπαν;
2) Ούτε αυτού του είδους το παραεμπόριο και αυτού του είδους την κλοπή δεν μπορούμε πλέον να αποτρέψουμε;
Ελπίζω ότι δεν χρειάζεται να σας καταμετρήσω τη σειρά παρανομιών και παραβάσεων που συντελούνται.
Η ίδια στη περιοχή του Προεδρικού Μεγάρου και του Μεγάρου Μαξίμου φωτογράφησα το «θέαμα» και σας το επισυνάπτω. Η ίδια εικόνα επικρατεί καθημερινά σε όλα τα σημεία της Αθήνας».

http://www.koutipandoras.gr/?p=14709

http://slaveryfootprint.org

Καλή επιτυχία.
REVMA

Ποιος κυβερνά τον κόσμο; Το κλασικό και σχεδόν γραφικό αυτό ερώτημα, που σε κάθε εποχή δέχεται διαφορετικές απαντήσεις, έχει την απάντησή του και στις μέρες μας: μόλις 147 επιχειρήσεις! Μπορείτε να απαντήσετε και 737 επιχειρήσεις, καθώς οι 147 πρώτες ελέγχουν το 40% της παγκόσμιας οικονομίας, ενώ οι 737 (στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και οι 147) ελέγχουν το 80% της οικονομίας του πλανήτη! Είναι απίστευτη πραγματικά η συγκέντρωση του κεφαλαίου και η αλληλοδιασύνδεση των κολοσσιαίων επιχειρήσεων που κυριαρχούν στην υδρόγειο.

Οι πάντες υπέθεταν ισχυρότατη συγκέντρωση ελέγχου, αλλά τέτοιο πράγμα, μερικές εκατοντάδες επιχειρήσεις αλληλοδιαπλεκόμενες να έχουν συμμετοχή σε εταιρείες που εκπροσωπούν το 80% της παγκόσμιας οικονομίας από πλευράς κύκλου εργασιών, κανένας δεν το φανταζόταν. Γι’ αυτό και έχει προκαλέσει παγκόσμιο σάλο, αίσθηση και συζητήσεις η πρωτοποριακή μελέτη τριών Ελβετών ερευνητών του Πολυτεχνείου της Ζυρίχης, που αποκάλυψε τα στοιχεία αυτά.

Ο Τζέιμς Γκλάτφελντερ, ο Στέφανο Μπατιστόν και η Στεφανία Βιτάλι, ειδικοί στα σύνθετα δίκτυα, ανέλαβαν ένα εξαιρετικής σημασίας και τεράστιου όγκου δουλειάς έργο. Αντλησαν τα στοιχεία της βάσης δεδομένων του ΟΟΣΑ για τις επιχειρήσεις (Οτβίς) για το έτος 2007, το οποίο τότε περιλάμβανε στοιχεία για 37 εκατομμύρια επιχειρήσεις σε όλον τον κόσμο (σήμερα περιλαμβάνει 44 εκατομμύρια εταιρείες).

Από αυτά τα 37.000.000 ξεχώρισαν 43.060 επιχειρήσεις, οι οποίες ανταποκρίνονται στα κριτήρια που θέτει ο ΟΟΣΑ για να οριστούν ως πολυεθνικές. Από εκεί και πέρα άρχισε η κοπιαστική και πρωτότυπη δουλειά των ερευνητών: ερεύνησαν τι ποσοστό συμμετοχής έχει η καθεμιά από τις μεγάλες αυτές επιχειρήσεις παγκόσμιας κλίμακας σε άλλες επιχειρήσεις, μικρές ή μεγάλες.

Εκπληκτοι διαπίστωσαν ότι κάθε μία από αυτές τις 43.000 επιχειρήσεις είχε κατά μέσο όρο πακέτα μετοχών (όχι πλειοψηφικά, εννοείται) σε άλλες 20 επιχειρήσεις αυτής της κατηγορίας! Η αλληλοδιαπλοκή μεταξύ τους δηλαδή ήταν τεράστιας έκτασης, πέρα φυσικά από τις μετοχές εταιρειών μικρότερου μεγέθους που κατείχαν και οι οποίες αποκάλυψαν ένα δίκτυο 600.000 αλληλεξαρτώμενων εταιρειών.

Η περαιτέρω επεξεργασία των στοιχείων αυτών έφερε στο φως τις 147 προαναφερθείσες επιχειρήσεις (τα τρία τέταρτα των οποίων ανήκουν στον χρηματοπιστωτικό τομέα, με πρώτη στον κόσμο τη βρετανική τράπεζα Μπάρκλεϊς) που εκπροσωπούν το 40% της παγκόσμιας οικονομίας. Διαπιστώνεται έτσι η ύπαρξη «μιας οικονομικής υπερ-οντότητας στο παγκόσμιο δίκτυο των μεγάλων εταιρειών», όπως επισημαίνουν οι Ελβετοί ερευνητές.

Η αλληλοδιασύνδεση αυτών των πανίσχυρων επιχειρήσεων ενισχύεται ακόμη περισσότερο από δάνεια που χορηγούν η μία στην άλλη, από ασφάλιστρα κινδύνου (CDS) και από άλλα υψηλού κινδύνου χρηματοοικονομικά προϊόντα εντελώς αδιαφανή.

Το πολύ σημαντικό όμως στοιχείο επίσης είναι ότι αυτή η στενότατη αλληλοδιασύνδεση αυξάνει τρομερά τους κινδύνους μετάδοσης σε περιόδους οικονομικών κρίσεων, γιατί «σε άσχημες εποχές οι επιχειρήσεις εμφανίζουν ταυτόχρονα προβλήματα» και έτσι δρουν άκρως αποσταθεροποιητικά για το σύστημα.

Αυτό αποδείχτηκε περίτρανα το φθινόπωρο του 2008 με την κατάρρευση της επενδυτικής τράπεζας Λίμαν Μπράδερς. Ετσι εξηγείται γιατί η χρεοκοπία μίας και μόνης τράπεζας (34ης στη λίστα των Ελβετών ερευνητών το 2007) πυροδότησε μια παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση – ακριβώς λόγω της ισχυρότατης αλληλοδιασύνδεσης αυτών των γιγαντιαίων επιχειρήσεων.

Η μελέτη των ερευνητών του Πολυτεχνείου της Ζυρίχης δεν μετράει φυσικά την τρομερή πολιτική ισχύ που δίνει σε αυτές τις 147 εταιρείες η κολοσσιαία οικονομική τους δύναμη. «Στις ΗΠΑ κατόρθωσαν πάνω απ’ όλα οι πρώην συνεργάτες της τράπεζας Γκόλντμαν Σαξ που βρίσκονται στην αμερικανική κυβέρνηση και στο Κογκρέσο καθώς και οι λομπίστες της Γουόλ Στριτ να εμποδίσουν κάθε πραγματικό έλεγχο του χρηματοπιστωτικού τομέα… Επίσης στην Αγγλία, στην Ελβετία ή στη Γερμανία πολύ λίγα έχουν γίνει στο θέμα αυτό», έγραφε η συντηρητική γερμανική εφημερίδα «Ντι Βελτ».

Σκάνδαλο
Αντί για φόρους επιδοτήσεις

Ισχύς χωρίς οικονομικά ανταλλάγματα δεν σημαίνει τίποτα στην εποχή μας. Γι’ αυτό και οι κολοσσιαίες επιχειρήσεις που προαναφέραμε δεν πληρώνουν ουσιαστικά φόρους. Οπως γράφουν οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης», η Τζένεραλ Ελέκτρικ για παράδειγμα, με κέρδη μέσα στις ΗΠΑ το 2010 ύψους 5 δισεκατομμυρίων δολαρίων, όχι μόνο δεν πλήρωσε ούτε ένα δολάριο φόρο, αλλά πήρε κι από πάνω προνομιακές επιδοτήσεις τριών δισεκατομμυρίων δολαρίων! Σκανδαλώδες, αλλά συνηθισμένο πλέον. Αρκεί να φανταστεί κανείς ότι στις ΗΠΑ της δεκαετίας του 1950, το κράτος εισέπραττε από τις επιχειρήσεις το 30% των εσόδων του, ενώ το 2009 εισέπραξε μόλις το… 6,6%! Τώρα τα κράτη «γδέρνουν» φορολογικά τους πολίτες τους. Οι εταιρείες κάνουν πάρτι.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22792&subid=2&pubid=63608035

Τριάντα νεκροί θάφτηκαν σε μαζικό τάφο προαστίου του Σικάγο την Τετάρτη, λόγω έλλειψης οικονομικής δυνατότητας για εξασφάλιση προσωπικού χώρου ταφής και κάλυψη εξόδων κηδείας όσο οι εν λόγω άνθρωποι βρίσκονταν εν ζωή. Μαζικοί τάφοι, αν και ως τώρα δημιουργούνταν κατά κύριο λόγο σε χώρες του τρίτου κόσμου, πλέον εμφανίζονται διαρκώς περισσότεροι και στις Η.Π.Α. ως απόρροια της οικονομικής κρίσης.

Τα άψυχα σώματα των τριάντα ανθρώπων μεταφέρθηκαν στο νεκροταφείο Homewood Memorial Gardens, 25 μίλια νοτιοδυτικά του Σικάγου, και, μάλιστα, στο ειδικό τμήμα που έχει δημιουργηθεί για όσους δεν έχουν τα χρήματα να εξασφαλίσουν στον εαυτό τους μια αξιοπρεπή τελετή κηδείας. Κατά τη διάρκεια της μαζικής ταφής, δεν παρευρέθηκαν καθόλου συγγενείς ή φιλικά πρόσωπα των νεκρών.

Η ύπαρξη του συγκεκριμένου τμήματος του κοιμητηρίου ήρθε στο φως της δημοσιότητας πέρυσι, πυροδοτώντας συζητήσεις για την ανάγκη αυστηρότερης νομοθεσίας που θα περιορίζει τις αυθαιρεσίες όσον αφορά στους τρόπους ταφής στα κοιμητήρια. Ωστόσο, η οξεία οικονομική κρίση έχει οδηγήσει στη διαρκή αύξηση άπορων πολιτών και οι κρατικές αρχές δεν έχουν υιοθετήσει τα απαραίτητα μέτρα που θα εξασφαλίζουν σε αυτούς έναν πιο ανθρώπινο τρόπο κήδευσης όταν φύγουν από τη ζωή.

Η ανακάλυψη των μαζικών τάφων για απόρους στο Homewood Memorial Gardens έγινε όταν παρατηρήθηκαν φέρετρα που είχαν θαφτεί στοιβαγμένα το ένα πάνω στο άλλο. Σε κάποιο σημείο του κοιμητηρίου, μάλιστα, είχαν ταφεί οκτώ νεκροί μαζί. Παλαιότερα, για το ίδιο νεκροταφείο είχαν γίνει ήδη κατηγορίες ως προς τον τρόπο που θάβονταν οι νεκροί. Ωστόσο, υπεύθυνοι του κοιμητηρίου, αξιωματούχοι της περιοχής, αλλά και ανώτεροι δικαστικοί επεσήμαναν ότι η μαζική ταφή εφαρμόζεται και σε άλλες πόλεις των Η.Π.Α., ακόμα και στη Νέα Υόρκη, για όσους, λόγω της οικονομικής κρίσης, δεν έχουν τη δυνατότητα να εξασφαλίσουν στον εαυτό τους μια αξιοπρεπή κηδεία.

Τέλος, σύμφωνα με στοιχεία, τα τελευταία χρόνια έχει σημειωθεί σε πολλές πόλεις των Η.Π.Α. σημαντική αύξηση και στις αποτεφρώσεις νεκρών, δεδομένου ότι είναι πολύ λιγότερο δαπανηρές συγκριτικά με τις παραδοσιακές κηδείες. [ theinsider.gr ]

http://www.aksioprepeiakantoxh.com/eidiseis/kosmos/552-omadikoi-tafoi.html

Απάντηση Όλι Ρέν σε Νίκο Χουντή.

Τα μερίδια του ελληνικού Δημοσίου που, σύμφωνα με το άρθρο 12 της απόφασης της Συνόδου Κορυφής της ευρωζώνης της 26ης Οκτωβρίου 2011, θα αποκτηθούν με τα δανεικά του ελληνικού λαού, έχει ήδη δεσμευτεί η κυβέρνηση να τα ξεπουλήσει στα κοράκια των αγορών, μαζί με όσα μερίδια της έχουν απομείνει σε κρατικές επιχειρήσεις. Αυτό προκύπτει με σαφήνεια από απάντηση του Επιτρόπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Όλι Ρέν, σε σχετική ερώτηση του  Νίκου Χουντή.

Πιο συγκεκριμένα, ο Νίκος Χουντής αναφερόμενος στο σημείο της απόφασης της Συνόδου Κορυφής της ευρωζώνης της 26ης Οκτωβρίου 2011 που σημειώνει ότι “Η Ελλάδα δεσμεύει μελλοντικές ταμειακές ροές από το πρόγραμμα ‘Ήλιος’ ή άλλα έσοδα από ιδιωτικοποιήσεις πέραν των ήδη περιλαμβανομένων στο πρόγραμμα προσαρμογής για την περαιτέρω μείωση του χρέους της Ελληνικής Δημοκρατίας έως 15 δις ευρώ με σκοπό την αποκατάσταση της δανειοδοτικής ικανότητας του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF)” ζητούσε να υπάρξουν διευκρινίσεις τόσο για το πρόγραμμα Ήλιος, όσο και κατά πόσο υπάρχει ο κατάλογος των νέων ιδιωτικοποιήσεων αξίας 15 δις που μνημονεύεται στην απόφαση του Οκτωβρίου.

Στην απάντησή του ο Όλι Ρέν διευκρινίζει ότι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει συγκεκριμένος κατάλογος, σημειώνοντας ότι “Δεν υπάρχουν συγκεκριμένα περιουσιακά στοιχεία που πρέπει να προστεθούν στο σχέδιο ιδιωτικοποιήσεων που έχει νομίμως εγκριθεί και καθορίζεται από το μεσοπρόθεσμο πλαίσιο δημοσιονομικής στρατηγικής 2012-15 που εγκρίθηκε από το Κοινοβούλιο τον Ιούνιο”. Στη συνέχεια της απάντησής του, ο Ευρωπαίος Επίτροπος αποκαλύπτει ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει ήδη δεσμευτεί να ξεπουλήσει ό,τι έχει απομείνει σε μερίδια σε κρατικές επιχειρήσεις από το προηγούμενο Μνημόνιο αλλά και έχει επίσης δεσμευτεί να ξεπουλήσει αμέσως τα μερίδια του δημοσίου που θα αποκτηθούν κατά την εφαρμογή της επανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, με χρήματα από τα 130 δις, που ο ελληνικός λαός δανείζεται με αιματηρούς όρους. Λέει συγκεκριμένα, “η Επιτροπή σημειώνει ότι η ελληνική κυβέρνηση είναι έτοιμη να προσφέρει προς πώληση τα εναπομείναντα μερίδιά της σε κρατικές επιχειρήσεις, εφόσον κάτι τέτοιο είναι αναγκαίο, προκειμένου να επιτύχει τους στόχους ιδιωτικοποίησης. Επιπλέον, μετά την αναδιάρθρωση του κεφαλαίου των τραπεζών (βλ. παράγραφο 12, συμπεράσματα της συνόδου κορυφής της ευρωζώνης της 26ης Οκτωβρίου 2011), τα μερίδια του δημοσίου που αποκτήθηκαν στο πλαίσιο αυτό αναμένεται να αποφέρουν έσοδα”.

Καταλήγοντας στην απάντησή του ο Επίτροπος Ρέν, σημειώνει για το πρόγραμμα Ήλιος ότι: “Προς το παρόν, δεν υπάρχει καμία συγκεκριμένη δέσμευση σε σχέση με τις προβλεπόμενες ταμειακές ροές του προγράμματος Helios. Ωστόσο, η Επιτροπή σημειώνει το γεγονός και χαιρετίζει τη δεδηλωμένη πρόθεση να διατεθούν τα έσοδα αυτά για τη μείωση του χρέους”.

http://www.chountis.gr/index.php?page=text&CategoryId=11&id=1610#.TyALgLPHSAc.facebook

Μερικά χρόνια αργότερα το αντιδημοφιλές καθεστώς του σάχη θα ανατραπεί και στην αναμπουμπούλα της επανάστασης οι κληρικοί του χομεϊνί θα αναλάβουν την εξουσία στερώντας ξανά την εκμετάλλευση του πετρελαίου από τη δύση και προσφέροντας ένα μεγαλύτερο αντιδυτικό αίσθημα στους ιρανούς. Αυτή η αλληλουχία γεγονότων έμεινε γνωστή στην ιστορία των μυστικών υπηρεσιών ως “the backlash”, δηλαδή η χλαπάτσα που μας έσκασε στα μούτρα.

Ειρωνικά, η αποτυχία της κυβέρνησης κάρτερ να λύσει δυναμικά το ζήτημα με τους αμερικάνους ομήρους στην πρεσβεία των ηπα στην τεχεράνη συνέβαλε (μαζί φυσικά με τα διάφορα αδερφίστικα περί οικολογίας που έλεγε) στην μη-επανεκλογή του και στην έλευση στην εξουσία ενός πραγματικού άντρα με πιστόλια, του ρόναλντ ρήγκαν. Η μη επανεκλογή του κάρτερ σήμαινε το τέλος της κεϋνσιανής συμφωνίας στο μεγαλύτερο προπύργιο της, τις ήπα, και την επίσημη αρχή της νεοφιλελεύθερης εποχής.

Βιοχλαπάτσα ver 2.0

Σήμερα λέω να ασχοληθώ με ένα άλλο πιθανό backlash, έτσι όπως το βλέπω να εξελίσσεται μπροστά μας. Οι ήπα συνεχίζουν να συμπεριφέρονται επιθετικά απέναντι στο ιράν, καθώς το τελευταίο δεν λέει να αυτο-ανατραπεί και να αποκτήσει μια φιλική προς τα δυτικά συμφέροντα κυβέρνηση. Οι αμερικάνοι έχουν δοκιμάσει πολλά όπλα σε αυτή τη διαμάχη, όλα μέχρι στιγμής αποτυχημένα. Κι όχι άδικα. Αν σκεφτούμε πως οι ιρανοί έφαγαν έναν 8ετή πόλεμο στα μούτρα με τους ιρακινούς γιατί δεν συνεμορφώθησαν προς τας υποδείξεις. Μερικές διάσπαρτες βόμβες και μερικές δολοφονίες δεν είναι ακριβώς σίγουρο πως θα τους απέτρεπαν από τη μέχρι τώρα στάση τους.

Το ζήτημα της στρατιωτικής εισβολής έχει αποκλειστεί ήδη από το 2004. Το αρχικό νεο-συντηρητικό σχέδιο της εισβολής στο ιράκ προέβλεπε τη γρήγορη εισβολή στη συρία, το λίβανο και το ιράν, χρησιμοποιώντας το γεωγραφικά κεντρικό ιράκ ως προπύργιο. Φυσικά οι ιρακινοί δεν έδειξαν ιδιαίτερη συμπάθεια στα στρατεύματα κατοχής και στις 31/12/2011 με ένα περίτεχνο σχέδιο (που περιγράφει εδώ ο gareth porter) σύσσωμων των ιρακινών και των ιρανών, οι αμερικάνοι στρατιώτες αναγκάστηκαν να φύγουν από το ιράκ. Ακόμα όμως κι αν το σχέδιο των νεοσυντηρητικών πετύχενε στο ιράκ, για να είμαστε ειλικρινείς, ήταν πολύ αμφίβολο πως θα πετύχαινε και στο ιραν. Η εισβολή σε μια τεράστια περιοχή με 70εκ. κατοίκους δεν ήταν ακριβώς ρεαλιστική πρόταση, αν σκεφτούμε πως οι αμερικάνοι δεν έλεγξαν ποτέ πραγματικά το πολύ μικρότερο ιράκ των 25εκ. κατοίκων.

Βλέποντας λοιπόν πως το plan A δεν πήγε ακριβώς όπως το περίμεναν, η κυβέρνηση του μπάμια με το νόμπελ ειρήνης ξεκίνησε το plan B. Λίγο από χρωματιστές επαναστάσεις (απέτυχε καθώς οι ιρανοί φοιτητές της τεχεράνης δεν αντιπροσωπεύουν μεγάλο ποσοστό στην ιρανική κοινωνία). Λίγο από διάφορες διάσπαρτες βόμβες που σκάνε σε ύποπτες περιοχές στο κουζεστάν (απέτυχε, σιγά μην τσίμπαγαν οι ιρανοί από την περιοχή που εποφθαλμιούσε ο σαντάμ για πάρτη του), λίγο μερικές στοχευμένες δολοφονίες ιρανών επιστημόνων από το πραγματικό κράτος παρία της διεθνούς κοινότητας, ισραήλ. Και τέλος το οικονομικό εμπάργκο τύπου κούβας που συνεχώς εντείνεται.

Αυτό το εμπάργκο φυσικά κοστίζει στην ιρανική οικονομία, αλλά καθώς το ιράν είναι απείρως μεγαλύτερο και πιο κεντρικά τοποθετημένο από την κούβα, ο αποκλεισμός δεν ήταν ποτέ πολύ ισχυρός. Χώρια που το ιράν είναι χώρα που εξάγει πετρέλαιο, ένα προσόν που του προσφέρει συνάλλαγμα βρέξει χιονίσει.

Οπότε το τελευταίο χαρτί σε αυτό το παιχνίδι είναι το εμπάργκο στις πετρελαϊκές εξαγωγές των ιρανών. Εμπάργκο που ήρθε μετά από μια πολύ περίεργη αύξηση της πίεσης από τις ΗΠΑ και ξεκίνησε το καλοκαίρι σε μια άσχετη στιγμή. Οι ήπα κατηγόρησαν το ιράν οτι σχεδίαζε να σκοτώσει τον σαουδάραβα πρέσβη. Αυτό απαντήθηκε από το ιράν με πολλές συλλήψεις μελών της cia μέσα στο ίδιο το ιράν (η cia παραδέχθηκε πως το “δίκτυό” της είχε απώλειες) και την κατάρριψη και περισυλλογή του διαμαντιού των αμερικάνικων UAV, του stealth RQ-170, το οποίο βρέθηκε κατα λάθος μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα μέσα στο ιρανικό έδαφος και το οποίο αυτή τη στιγμή που μιλάμε θα έχει γίνει χίλια κομμάτια και το μισό θα βρίσκεται ήδη στην κίνα προκειμένου να αντιγραφεί

Όμως ας επικεντρωθούμε στην τελευταία κίνηση ματ των ήπα, να πείσουν τους συμμάχους τους να σταματήσουν να προμηθεύονται ιρανικό πετρέλαιο. Στην ελλάδα έγινε γνωστή όταν η ΕΕ αποφάσισε να παίξει το παιχνίδι των ήπα και αποκαλύφθηκε πως η ελλάδα προμηθεύεται ως και το 1/4 του πετρελαίου της από το ιράν, καθώς υπάρχουν πολλοί άλλοι προμηθευτές που δεν θέλουν να δώσουν πιστώσεις στα ελληνικά πετρέλαια του κ. λάτση φοβούμενοι μια πιθανή έξοδο της χώρας από την ευρωζώνη.

Αυτή η κίνηση, σύμφωνα με τη δυτική φιλολογία, θα δώσει το τελειωτικό χτύπημα στο “θεοκρατικό” καθεστώς. Όπως πάντα η συλλογή πληροφοριών πάνω στο ζήτημα είναι πολύ δύσκολη διότι βασιζόμαστε σε δυτικές πηγές που είναι γεμάτες ανακρίβειες, προπαγάνδα, και απλό copy-paste από άρθρα οδηγούς της CIA (θυμάστε άλλωστε πόσα ντόπια παπαγαλάκια κοιμούνται με τους αμερικάνους όπως διαβάσαμε στο wikileaks). Πχ ο ίδιος ο χαρακτηρισμός θεοκρατικό καθεστώς είναι ιδεολογικός, διότι πρόκειται για ένα χαρακτηρισμό που δεν επιφυλάσσουν ούτε στη θεοκρατική δεξιά των αμερικάνων ούτε στο θεοκρατικό ισραήλ. Και για όσους έχουν αμφιβολίες ας διαβάσουν το λήμμα για τον σάχη στη Wikipedia, όπου διαβάζοντας μόνο τις πρώτες 5 παραγράφους σχηματίζεις την εντύπωση πως πρόκειται για έναν ήρωα που οι κακοί κουμουνισταί και οι αντιδραστικοί κληρικοί τον απειλούσαν με θάνατο αν επιστρέψει στα πάτρια εδάφη. Οπότε οι παρακάτω πληροφορίες είναι τουλάχιστον ύποπτες. Σύμφωνα με αυτές η ισοτιμία του ιρανικού νομίσματος έχει πιεσθεί πολύ και το ιράν είναι ένα καζάνι έτοιμο να σκάσει. Το πρώτο είναι λογικό αν σκεφτούμε πως οι ιρανοί φοβούμενοι τη στενότητα συναλλάγματος που μπορεί να επιφέρει το εμπάργκο πετρελαίου, έχουν αρχίσει να το μαζεύουν , αλλά το δεύτερο είναι μάλλον ένα σενάριο από αυτά που φτιάχνουν πολύχρωμες επαναστάσεις. Δεν ισχυρίζομαι πως δεν υπάρχει αναταραχή στο ιράν και η αραβική άνοιξη είναι ένα παράδειγμα που θα ταρακουνά τα νερά για πολύ καιρό ακόμα, όμως θα πρέπει πια να ξεχωρίζουμε τις μαζικές λαϊκές εξεγέρσεις από τις άλλες που δεν διαθέτουν επαρκή κοινωνική νομιμοποίηση ή που η κοινωνική νομιμοποίηση ήταν αντίστοιχα της χαλαρής στάσης υποδοχής του παπαδήμου τις πρώτες βδομάδες της βασιλείας του (μέχρι να δούμε πόσο πραγματικά άχρηστος είναι τώρα στα μέσα γενάρη).

Όμως ας κάνουμε ένα ζουμάουτ κι ας δούμε λίγο τη μεγαλύτερη εικόνα, διότι κατά τη μαγική μου σφαίρα αυτή η κίνηση μπορεί να σημαίνει την επιτάχυνση του τέλους της δολαριακής ηγεμονίας, αντί να σημαίνει την πτώση της κυβέρνησης της τεχεράνης.

Η δευτέρα παρουσία του backlash

Αν κάτι έχει γίνει παραπάνω από εμφανές την τελευταία δεκαετία, είναι πως η μαγική σφαίρα του βάλερσταϊν για την πτώση της ηγεμονίας των ήπα ήταν πολύ σωστή (και την προέβλεψε σχεδόν μια δεκαετία νωρίτερα). Άξιζε την κοροϊδία που ο ίδιος έφαγε όταν, στα μέσα της δεκαετίας του ’90, οι περισσότεροι τον υποδέχθηκαν με σκεπτικισμό και τα think tank στην αμερική προέβλεπαν και σχεδίαζαν τον 21ο ως τον αμερικάνικο αιώνα.

Οι ήπα πια είναι ένας μεγάλος αλλά περιορισμένος παίκτης κι αυτό είναι κάτι που αποδείχθηκε και στο στρατιωτικό και στο οικονομικό κομμάτι. Παρά την πολύ προσεκτική επικοινωνιακή εικόνα που χτίστηκε για τον αμερικάνικο στρατό μετά το στραπάτσο στο βιετνάμ, με εισβολές παρωδίες στη γρανάδα, πόλεμο για τις κάμερες στον περσικό το 1991 και άλλα όμορφα, τα σκληρά δεδομένα δεν ήταν υπέρ τους και ο πόλεμος του περσικού 2 μαζί με το αφγανιστάν το έδειξαν καθαρά. Αν η πολεμική μηχανή των ήπα δεν μπορεί να “ειρηνεύσει” μια χώρα 24εκ πολιτών χωρίς μεγάλα γεωγραφικά πλεονεκτήματα (δεν μπορείς εύκολα να κρυφτείς στην έρημο), τότε είναι εμφανές πως αυτή η πολεμική μηχανή δεν είναι τόσο ικανή όσο την παρουσιάζουν. Και ναι, άμα είσαι ιρακινός δεν το βλέπεις ακριβώς έτσι διότι η χώρα σου καταστράφηκε, αλλά το κόστος της καταστροφής της ήταν πολύ δυσανάλογο για την πρώην υπερδύναμη.

Το ίδιο δείχνει να συμβαίνει και στον οικονομικό τομέα. Η παντοκρατορία του δολαρίου που ξεκίνησε με τη σημερινή της μορφή το 1972, όταν οι άραβες άρχισαν να ανακυκλώνουν τα νέα (λόγω υψηλότερης τιμής) πετροδόλαρά τους σε διάφορες “επενδύσεις”, δείχνει να βρίσκεται κυριολεκτικά στα τελευταία της. Σε αυτή την τάση έχουν δείξει να απαντάνε πολλοί περιφερειακοί παίκτες με τα λεγόμενα διμερή νομισματικά swap. Κι αυτό που θέλω να δείξω εδώ είναι πως το πετρελαϊκό εμπάργκο προς το ιράν έχει τη δυνατότητα να πλήξει πολύ περισσότερο τις ήπα από,τι το ιράν

Σγουάπ? τι ‘ν’ τούτο πουλάκι μου?

Όταν λέμε πως το δολάριο είναι το παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα, αυτό πρακτικά σημαίνει πως αν εγώ πουλήσω πορτοκάλια στην ανταρκτική και οι θαλάσσιοι ελέφαντες μου δώσουν πιγκουίνους, η αξία αυτών των εμπορευμάτων θα μετρηθεί και θα εκκαθαριστεί σε δολάρια. Αν η αξία των πιγκουίνων είναι μεγαλύτερη από των πορτοκαλιών τότε δολάρια θα εισρεύσουν στην οικονομία μου (εμπορικό πλεόνασμα). Αν συμβεί το αντίθετο τότε θα έχω έλλειμμα και θα πρέπει να βρω από κάπου αλλού τα δολάρια για να το καλύψω.

Αυτό το σύστημα λειτουργεί από το 1945 όταν το δολάριο αντικατέστησε ντεφάκτο τη χρυσή αγγλική λίρα ως αποθεματικό νόμισμα. Όμως εδώ και κάποια χρόνια υπάρχουν ρωγμές. Για αρχή όσοι βρέθηκαν εκτός του δυτικού παιχνιδιού (όπως η αργεντινή το 2001 πχ) έπρεπε με κάποιο τρόπο να συνεχίσουν να κάνουν εμπόριο παρά το γεγονός ότι δεν είχαν πολλά δολάρια. Έτσι λοιπόν “επαν-εφευρέθηκε” η ιδέα του διμερούς νομισματικού swap. Δύο χώρες αποφασίζουν να φτιάξουν μια κοινή δεξαμενή με νομίσματα των δύο χωρών προκειμένου να κάνουν εμπόριο σε αυτά τα νομίσματα. Αυτή η δεξαμενή λειτουργεί λίγο πολύ ως πυκνωτής στα ηλεκτρονικά ή ως ταμιευτήρας στα υδραυλικά. Ας υποθέσουμε πως η ελλάδα κάνει συμφωνία με τους θαλάσσιους ελέφαντες της ανταρκτικής για νομισματικό swap ύψους 20δις ευρώ. Αυτό σημαίνει πως όταν οι ελέφαντες αγοράσουν πορτοκάλια δεν θα χρειάζεται να βρουν ευρώ εκείνη τη στιγμή, αλλά θα γράφονται στον λογαριασμό του swap ως πίστωση. Όταν μετά μας πουλήσουν πιγκουίνους, εμείς δεν θα πρέπει να βρούμε το νόμισμα των ανταρκτικάριων. Θα αφαιρέσουμε απλά από τα χρωστούμενα των πορτοκαλιών.

Το νομισματικό swap λοιπόν δημιουργεί μια ευκολία στο εμπόριο διότι ανοίγει έναν πιστωτικό λογαριασμό που λειτουργεί εξομαλυντικά. Και για να πάρουμε ένα αληθινό παράδειγμα. Η ελλάδα εισπράττει το συνάλλαγμά της κυρίως στο 3ο τρίμηνο του έτους που είναι ο τουρισμός αυξημένος. Αλλά οι ανάγκες της για πιγκουίνους είναι διαρκείς και αμετάβλητες όλο το χρόνο. Άρα εισάγεις πιγκουίνους όλο το χρόνο και ξεχρεώνεις από τον τουρισμό το καλοκαίρι. Θεωρητικά με ένα νομισματικό swap 20δις ευρώ θα μπορούσες να εισάγεις αγαθά αξίας 20δις ευρώ χωρίς να χρειαστεί να πληρώσεις τίποτα μέχρι εκείνη τη στιγμή.

Με αυτόν τον τρόπο λοιπόν το δολάριο παρακάμπτεται εντελώς από τη διαδικασία κάτι που φυσικά δεν είναι καθόλου καλό για τη ζήτηση του δολαρίου.

Αυτή την τακτική την έχουν εκμεταλλευτεί κυρίως όσοι νιώθουν για διάφορους λόγους την πίεση των αγορών στον κώλο τους. Ένα από τα πρώτα τέτοια swap ήταν μεταξύ αργεντινής και κίνας. Αντίστοιχα swap έχουν υπογράψει οι ρώσοι με τους κινέζους και οι κινέζοι με τε το κατάρ και τα ηνωμένα αραβικά εμιράτα. Ουπς, ναι καλά ακούσατε, οι κινέζοι υπέγραψαν διμερή νομισματικά swap με δύο από τους πιο καλούς συμμάχους των ήπα στην αραβική χερσόνησο. Χμμμ, κάτι βρωμάει εδώ πέρα?

Ναι ακριβώς κάτι βρωμάει. Τα νομισματικά swap είναι μια μέθοδος που βολεύει πολύ τους κινέζους. Ως χώρα παραγωγός ψάχνουν να βρουν τρόπους να πουλήσουν τα προϊόντα τους και τα νομισματικά swap όπως υπονοήσαμε πιο πάνω, πέρα από τη λειτουργία τους ως ταμιευτήρες, είναι στην ουσία και άτυπα δάνεια. Πάμε τώρα στο ιράν και το πετρέλαιό του.

Πρόσφατα το ιράν υπέγραψε δύο τέτοια swap με τη ρωσία και με την ινδία, ενώ διαθέτει ένα παρόμοιο είδος εμπορικής συμφωνίας με την κίνα. Και καλά οι ρώσοι δεν θέλουν πετρέλαιο από τους ιρανούς, αλλά οι ινδοί το έφτιαξαν ακριβώς για να αποφύγουν τις αμερικάνικες κυρώσεις. Το ίδιο και οι κινέζοι, με αποτέλεσμα, άλλοι δύο κύριοι αγοραστές πετρελαίου του ιράν και σύμμαχοι των ήπα (ιαπωνία και κορέα) να έχουν αρχίσει να νιώθουν μαλάκες με το να παίζουν το παιχνίδι των αμερικάνων. Το πετρέλαιο του περσικού είναι πολύ σημαντικό και για τις δύο οικονομίες και η πτώση των εισαγωγών από το ιράν θα δημιουργήσει μεγάλη πίεση καθώς θα αντικατασταθεί με άλλο ακριβότερο πετρέλαιο.

Παλιότερα θα έδειχναν την πυρηνική ενέργεια ως εναλλακτική, αλλά νομίζω το 2012 δεν είναι ακριβώς η χρονιά που το PR του πυρηνικού λόμπι θα κάνει θραύση στην ιαπωνία και την κορέα. Γιαυτό και παρά το γεγονός πως οι ιάπωνες σταμάτησαν να κάνουν συναλλαγές με ιρανικές τράπεζες, δεν σταμάτησαν ακόμα να εισάγουν πετρέλαιο. Αν οι ηπα τους πιέσουν αρκετά, δεν είναι καθόλου σίγουρο πως θα υποταχθούν στις θελήσεις τους, τη στιγμή που βλέπουν την κίνα και την ινδία να αγοράζουν ακάθεκτες φθηνό ιρανικό πετρέλαιο.

Οι αμερικάνοι τους έχουν τάξει πως οι σαουδάραβες θα καλύψουν τη μείωση από το ιρανικό πετρέλαιο, αλλά αυτό είναι μια υπόθεση εργασίας που δεν είναι σίγουρο πως θα επιβεβαιωθεί. Οι σαουδάραβες είχαν πάντα περίσσεια παραγωγικής δυνατότητας και η παγκόσμια οικονομία δεν είναι ακριβώς στα ντουζένια της οπότε και η ζήτηση είναι πιο χαλαρή, αλλά αυτή η περίσσεια όσο περνάει ο καιρός μειώνεται και δεν γνωρίζουμε αν μπορεί να φτάσει τα 3εκ βαρέλια ημερησίως που είναι η ιρανική παραγωγή.

Ποιος θα τραβήξει το χαρτί?

Ακόμα λοιπόν και μετά τη συμφωνία των πρεσβευτών της ΕΕ να σταματήσουν τις εισαγωγές πετρελαίου από το ιράν, το ιράν θα συνεχίσει να εξάγει το πετρέλαιό του σε δύο βασικές χώρες (ινδία, κίνα) από τις οποίες μπορεί να εισάγει σχεδόν όλα τα τεχνολογικά εργαλεία που η δύση του στερεί. Το πλεονέκτημα των νομισματικών swap αυξάνεται εκθετικά όταν ο συμπαίκτης σου έχει δυνατή παραγωγική βάση. Είναι άλλο να μπαίνεις σενα μανάβικο και να ξέρεις πως ο μαγαζάτορας σου χρωστάει, κι άλλο να μπαίνεις σενα τεράστιο σουπερμάρκετ.

Υποψιάζομαι λοιπόν πως η προσπάθεια των αμερικάνων να κάνουν τους ιρανούς πολίτες να νιώσουν αποκλεισμένοι δεν θα λειτουργήσει, όσο οι κινέζοι μπορούν να τους προμηθεύουν smartphone. Στην ουσία όλη η κλιμάκωση από το καλοκαίρι και μετά φαίνεται να είναι ένα στοίχημα που έβαλε ο νομπελίστας της ειρήνης μπάμιας να σιγουρέψει την επανεκλογή του, τη στιγμή που τα οικονομικά δεδομένα στο εσωτερικό θα γίνονται όλο και χειρότερα. Ίσως να σκέφτεται πως μια ανατροπή στο ιράν θα του δώσει τους πόντους που χρειάζεται τώρα που έτσι κι αλλιώς η αριστερά του τον έχει παρατήσει και προσπαθεί να κερδίσει από τους πατριώτες. Όμως πρόκειται για μα παρακινδυνευμένη στρατηγική . Από τη μία η δεξιά στις ηπα είναι αρκετά περισσότερο ιδεολογικά καθορισμένη και ο μπάμιας δεν είναι παρά ένας αράπης που το όνομά του θυμίζει τον βδελυρό οσάμα. Από την άλλη η επίκληση νικών στο γεωστρατηγικό επίπεδο ήταν ακριβώς το λάθος χαρτί στο οποίο πόνταρε ο μπαμπάς μπούς και δεν κατάφερε να επανεκλεγεί διότι κατά το σύνθημα της ομάδας κλίντον, it’s the economy stupid.

http://www.techiechan.com/?p=1530

Στη φωτογραφία που δημοσιεύει σήμερα το tovima.gr ο βουλευτή του ΛΑΟΣ κ. Κυριάκος Βελόπουλος έχει «φιλική» χειραψία με τον κατηγορούμενο Δημήτρη Λαμπάκη φερόμενο ως εγκέφαλο εγκληματικής ομάδας τοκογλυφίας και εκβιασμών. Ο εικονιζόμενος στο μέσο της φωτογραφίας είναι συνήγορος ενός εκ των κατηγορουμένων για την υπόθεση τοκογλυφίας.

Ο κ. Βελόπουλος υπενθυμίζεται ότι είχε προσωπικές επαφές και με τον δεύτερο εκ των πρωταγωνιστών του κυκλώματος Μάρκο Καραμπέρη που είχε τοποθετήσει και στο ψηφοδέλτιό του ως υποψήφιο αντιπεριφερειάρχη Ημαθίας.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα του tovima.gr «η φωτογραφία αυτή με τους κ. Βελόπουλο και Λαμπάκη δημιουργεί πλήθος ερωτηματικών για τις συναλλαγές του βουλευτή του ΛΑΟΣ με κατηγορούμενους ως αρχιτοκογλύφους. Και πάντως καταδεικνύει ότι η τοποθέτηση του κ. Καραμπέρη στο ψηφοδέλτιό του κάθε άλλο παρά συμπτωματική ήταν…» αναφέρουν χαρακτηριστικά δικαστικοί λειτουργοί και αξιωματικοί της ΕΛΑΣ.

http://www.koutipandoras.gr/?p=14560